,, Bliskim mów, gdyby pytali, że chwilowo zmieniałam adres, że w niebie leczę duszę z silnego przedawkowania rzeczywistości.,, - Katarzyna Nosowska
Przychodzi taki moment, kiedy każdy krok jest krokiem w przepaść. A słowo niknie wśród krzyku tłumu. Obiecuję sobie wiele, żeby potem patrzeć jak powtórnie odnoszę porażkę. I znowu wierzę, że tym razem będzie inaczej. Chciałabym zasnąć spokojnie i czuć się bezpiecznie, ale to nie możliwe. Jestem żywym dowodem na to, że można się bać drugiego człowieka. Wiem, że ten tydzień ma swój cel. Będę do niego dążyć za wszelką cenę. Choć już trzęsą mi się ręce, a z gardła nie wychodzi żaden dźwięk. Słońce zachodzi, a z mojego wnętrza wciąż bije blask. Nie mam serca z kamienia, ono jest wrażliwe, nawet draśnięcie potrafi je zatrzymać. Miarowe i spokojne uderzenia, i pewnego dnia głucha cisza. Mimo wszystko, idę po szczęście.
Nie nienawidzę lecz kocham, nie żądam lecz marzę. Przecież mnie znasz.
Jestem tą samą dziewczyną, nie zmieniaj jej w swoich oczach.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz