Biedni ludzie, którzy muszą żyć wśród kłamstwa i pychy. Budząc się z nadzieją lepszego dnia, który nie nadejdzie nigdy. Czekają wiecznie. Próbują uciec, ale to jak pajęczyna, zostają w nią złapani bez możliwości ratunku. Z czasem sami stają się pająkiem. Ukochany człowiek wśród istot bez miłości. 'Co to miłość', czy jeszcze aby istnieje. Chyba schowała się przed nami ze strachu, że zbezcześcimy ją, tak jak zrobiliśmy to z całym światem. Teraz jest za późno na cokolwiek. Nie ma przycisku 'uruchom od nowa', wszystko trwa tak jak trwało. Stajemy się czymś w rodzaju śmieci. Wykorzystywani i do wyrzucenia. Bez znaczenia. Jesteś człowiekiem. Masz nogi, ręce, głowę, oczy, usta, uszy i mózg. Ale być człowiekiem znaczy zupełnie co innego. Czemu nogi kopią, ręce biją, głowa mówi nie, oczy zabijają wzrokiem, usta mówią kłamstwa, uszy słuchają bzdur, a mózg nienawidzi. Czemu. Zakochani w sobie z koroną 'zła' na głowie. Materialiści, zamknięci pod kopułą własnych pragnień. Czy widzicie kogoś poza sobą ? Nie wydaje mi się. Gnijcie. Gnijmy wszyscy. Nie zasłużyli, nie zasłużyliśmy, nie zasłużyłeś, nie zasłużyłam na taki los.
Kto jest naprawdę ?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz